Mops potrafi prosić o jedzenie, jakby to było jego główne zajęcie. Wystarczy wejść do kuchni, a jego ogon już tam jest. Siada, uważnie się rozgląda, a czasem nawet cicho wzdycha, żeby przekonać.
Ze względu na kompaktowe rozmiary psa, dodatkowa łyżeczka karmy może wydawać się drobiazgiem. W rzeczywistości kilka dodatkowych kęsów dziennie szybko się kumuluje. Zwłaszcza gdy do głównego menu dodasz smakołyki, przysmaki treningowe i coś „bardzo małego” ze stołu.
Dlatego lepiej jest budować dietę mopsa wokół czystej porcji, a nie wokół apetytu, ponieważ ten mały piesek często ma swoje własne plany.
Zacznij od wieku psa
Szczeniak potrzebuje diety w okresie wzrostu. Szukaj etykiety „Szczeniak” lub „dla szczeniąt” na opakowaniu.
Nie należy stale karmić szczeniaka karmą dla dorosłych psów tylko dlatego, że granulki są małe i chętnie je zje. Wartość odżywcza takiego produktu jest dostosowana do różnych etapów życia.
Dzienna porcja dla szczenięcia jest zazwyczaj podzielona na kilka posiłków. Dla małego żołądka wygodniejsze jest częstsze i mniejsze porcje jedzenia.
Przejście na dorosłe menu również nie musi być przyspieszone. Mops może już wyglądać dość poważnie, zajmować najlepsze miejsce na kanapie i głośno komentować wydarzenia za drzwiami. Ale zewnętrzna powaga nie oznacza, że okres wzrostu dobiegł końca.
Stosuj się do zaleceń producenta i lekarza weterynarii.
Gdzie można znaleźć odpowiednie diety
W kategorii jedzenie dla mopsów Możesz porównać produkty suche i mokre, opcje dla dorosłych psów i szczeniąt, a także różne smaki i formaty opakowań. Na stronie znajdziesz diety dla psów ras miniaturowych i małych, saszetki z karmą mokrą oraz karmy suche o różnych wielkościach krokietów.
Przed złożeniem zamówienia otwórz kartę produktu dla konkretnego produktu. Sprawdź jego kategorię wiekową, zalecaną wielkość i dzienną dawkę.
Nie skupiaj się tylko na smaku. Kaczka, łosoś, indyk czy wołowina mogą odpowiadać apetytowi Twojego pupila, ale przede wszystkim karma powinna zaspokajać jego potrzeby.
Na pierwsze wprowadzenie bardziej praktyczne jest użycie mniejszego opakowania. Duże opakowanie jest korzystne tylko wtedy, gdy pies jest już przyzwyczajony do produktu i dobrze go toleruje.
Śrut powinien być wygodny dla krótkiego wylotu lufy.
Dla mopsa może być trudne zbieranie małych kawałków z głębokiej miski, szczególnie gdy kawałki są stale zsuwane na brzegi.
Wybierz szeroki i niezbyt głęboki pojemnik. Ogon będzie miał łatwiejszy dostęp do jedzenia, nie dociskając pyszczka do wysokich ścianek.
Rozmiar krokietów również ma znaczenie. Jeśli krokiet jest zbyt duży, pies może go zostawić lub spróbować połknąć w pośpiechu. Jeśli jest zbyt mały, może zniknąć z miski niemal bez żucia.
Obserwuj, jak je Twój mops. Czy rozsypuje jedzenie na podłodze? Czy zostawia resztki jedzenia na ściankach miski? Czy próbuje przewrócić miskę, żeby dobrać się do ostatniej porcji?
Czasami problem nie leży w samej diecie, ale w kształcie potraw.
Lepiej jest zważyć porcję.
Najwygodniej jest nalewać karmę wyłącznie „na oko” do momentu, w którym trzeba zrozumieć, dlaczego zmieniła się waga psa.
Różnica między normalną a dużą porcją dla mopsa może być niewielka. Kilka gramów może nie być bardzo wyczuwalnych w misce, ale robi różnicę przy codziennym karmieniu.
Użyj wagi kuchennej.
Miarka jest również przydatna, jeśli już sprawdziłeś wagę konkretnej karmy. Różne karmy mają różne kształty i gęstość, więc ta sama miarka może zawierać różne ilości karmy.
Najlepiej odmierzyć rano całą dzienną porcję i przelać ją do osobnego pojemnika. Stamtąd zabieraj jedzenie na śniadanie, kolację i trening.
Utrudni to mopsowi zjedzenie całej porcji od jednego członka rodziny, a następnie przekonanie po godzinie drugiego, że jeszcze nie został nakarmiony.
Tabela na opakowaniu to nie jedyna wskazówka
Zalecana przez producenta dawka stanowi punkt wyjścia. Następnie należy wziąć pod uwagę aktywność, wiek, rzeczywistą wagę i liczbę smakołyków.
Jeden mops jest chętny do spacerów, zabawy i ciągle szuka nowych zajęć. Drugi szybko wykonuje wszystkie prace na zewnątrz i spieszy z powrotem do kocyka.
Ta sama porcja może im nie odpowiadać.
Okresowo oceniaj stan swojego ciała. Żebra nie powinny wystawać ostro, ale zazwyczaj są łatwo wyczuwalne pod dłonią. Talia powinna być widoczna z góry.
Mopsy są zwarte, więc zmiany nie zawsze są łatwe do zauważenia gołym okiem. Pomocne jest regularne ważenie ogona i zapisywanie wyników.
Nie zmniejszaj drastycznie porcji po jednym pomiarze. Najpierw sprawdź całe menu, łącznie z przysmakami i resztkami ze stołu. W razie potrzeby skonsultuj zmiany z lekarzem weterynarii.
Przysmaki również muszą być liczone.
Mały kawałek podczas treningu wydaje się drobiazgiem. Potem kolejny na spokojne przycięcie pazurów, kilka po spacerze i coś od gościa.
Wieczorem możliwe jest dodatkowe karmienie.
Pokrój smakołyk bardzo drobno. Dla psa liczy się moment nagrody, a nie jej wielkość.
Podczas prostych ćwiczeń w domu możesz użyć kilku zwykłych granulek. Odłóż je z dziennej dawki i podawaj jako polecenia.
Zachowaj bardziej smakołyki na trudne sytuacje, np. gdy mijasz innego psa lub znajdujesz się w nowym miejscu.
Przysmaki do żucia są również pożywne. To, że pies potrzebuje dużo czasu, aby je zjeść, nie oznacza, że produkt jest niskokaloryczny.
Dlaczego mops ciągle prosi o jedzenie?
Proszenie o suplement nie zawsze oznacza głód.
Pies mógłby po prostu zapamiętać scenariusz domowy: człowiek otwiera lodówkę – pojawia się kawałek. Człowiek siada do obiadu – warto usiąść obok niego i chwilę poczekać.
Mopsy uwielbiają być w centrum uwagi, a jedzenie staje się dla nich łatwym sposobem na jej zdobycie.
Spróbuj zaoferować krótką zabawę, cichy trening lub kilka kulek w prostej układance. Czasami ogon potrzebuje aktywności, a nie kolejnej porcji.
Nie reaguj jedzeniem na każde uważne spojrzenie. W przeciwnym razie ta metoda będzie działać coraz skuteczniej.
Jednocześnie, w przypadku nagłego wzrostu apetytu, któremu towarzyszy zmiana masy ciała, pragnienia lub zachowania, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Karma sucha lub mokra
Oba formaty można włączyć do codziennego menu, jeśli odpowiadają wiekowi i potrzebom psa.
Suchą karmę łatwo zważyć, przechowywać i używać podczas treningu. Karma mokra ma bardziej miękką konsystencję i intensywniejszy smak, dlatego często wzbudza większe zainteresowanie przy misce.
Formaty można podzielić według karmienia. Na przykład, podawaj suchą karmę rano, a mokrą wieczorem.
Głównym niuansem jest obliczenie porcji.
Pełna dzienna porcja granulatu plus kilka saszetek na wierzchu nie będzie już normalnym karmieniem mieszanym. Całkowita ilość karmy będzie większa.
Sprawdź zalecenia producenta dotyczące menu łączonego. Jeśli Twój mops jest na specjalnej diecie weterynaryjnej, nie dodawaj do niej innych produktów bez konsultacji z lekarzem weterynarii.
Czy do peletek muszę dodawać karmę mokrą?
Odrobina mokrej karmy może nadać potrawie więcej smaku. Ale mops szybko uczy się zasad.
Jeśli nie dotkniesz suchych granulek przez kilka minut, opiekun może dodać sos lub miękkie kawałki. Następnym razem ogon po prostu poczeka.
Dlatego lepiej mieć jasny schemat. Albo połączyć formaty i od razu włączyć oba do dziennej normy, albo podawać je w oddzielnych karmieniach.
Nie pozostawiaj mieszanki w misce zbyt długo. Mokre kawałki wysychają, granulki rozmiękają, a w ciepłym pomieszczeniu jedzenie szybciej traci świeżość.
Nie dodawaj tłustego ani przyprawionego bulionu ze stołu. Może on zawierać sól, przyprawy i inne składniki niepożądane dla Twojego psa.
Jeśli Twój mops je zbyt szybko
Niektóre ogonki opróżniają miskę w kilka sekund. Potem spędzają dużo czasu na sprawdzaniu dna, jakby mogła tam pozostać jakaś sekretna kulka.
Wypróbuj miskę do powolnego jedzenia. Wybierz model z niskimi, szerokimi bokami, aby ułatwić psu z krótkim pyskiem sięgnięcie po jedzenie.
Zbyt skomplikowany projekt może wywołać irytację. Mops zacznie przewracać naczynia, podgryzać półki lub po prostu odejść.
Część suchej karmy można umieścić w interaktywnej zabawce z dużymi, łatwo dostępnymi otworami. Pierwsze użycie powinno odbywać się pod nadzorem.
Innym prostym sposobem jest podzielenie dziennej dawki pokarmu na kilka mniejszych posiłków.
Jeśli szybkiemu jedzeniu regularnie towarzyszy kaszel, odruchy wymiotne lub wyraźny dyskomfort, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Jak przestawić mopsa na nową dietę
Nie zastępuj starego jedzenia nowym w ciągu jednego dnia.
Zacznij od niewielkiej ilości nowego produktu. Wymieszaj go ze standardowymi granulkami i stopniowo zwiększaj proporcje zgodnie z zaleceniami producenta.
W tym okresie unikaj wprowadzania nowych smakołyków, domowych potraw i gumowatych przekąsek. Jeśli trawienie ulegnie zmianie, trudno będzie zrozumieć przyczynę.
Monitoruj apetyt, aktywność i wypróżnienia.
Jedna niepełna porcja nie zawsze oznacza, że karma była nieodpowiednia. Mops mógł dostać mnóstwo smakołyków albo po prostu nie był głodny.
Powtarzające się wymioty, przedłużająca się biegunka, silny świąd, ospałość lub całkowita niechęć do jedzenia są powodami, dla których należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.
Nie zmieniaj smaków każdego dnia.
Dzisiaj kurczak, jutro ryba, pojutrze jagnięcina. Dla człowieka to jak urozmaicone menu. Dla trawienia ogona – jak ciągła zmiana warunków.
Nie ma potrzeby otwierania nowego opakowania za każdym razem, gdy Twój mops zostawi kilka śrutów.
Najpierw sprawdź, czy dostał smakołyk. Karma mogła być zbyt długo odkryta, miska może być brudna lub w pomieszczeniu może być za gorąco.
Najlepiej jest wprowadzać nowe smaki pojedynczo, zwłaszcza jeśli zawierają inne źródło białka zwierzęcego.
Jeśli pies dobrze się czuje na znanej mu, pełnoporcjowej karmie, nie ma potrzeby jej codziennej zmiany.
Jedzenie ze stołu szybko staje się nawykiem
Mops potrafi siedzieć cicho przy stole dłużej niż cały obiad. Czasami to wystarczy, żeby wyprowadzić kogoś z równowagi.
Jeden kawałek nie wydaje się problemem. Ale ogon może dostać po jednym z każdego.
Do diety psa nie należy dodawać tłustych, słonych i pikantnych potraw. Niektóre z pokarmów znanych ludziom są zazwyczaj niebezpieczne dla zwierząt.
Nawet dozwolone smakołyki zmieniają ogólną wartość kaloryczną menu.
Uzgodnij wspólne zasady dla całej rodziny. W przeciwnym razie mops szybko znajdzie najbardziej hojną osobę i skupi wszystkie negocjacje na niej.
Karmienie w upale
Ze względu na krótki pysk, mops może mieć trudności z tolerancją wysokich temperatur i intensywnych ćwiczeń. W upalne dni nie planuj aktywnych spacerów tuż przed lub po karmieniu.
Lepiej wychodzić na zewnątrz w chłodniejsze dni i zawsze zabierać ze sobą wodę.
Apetyt może się nieznacznie zmieniać w czasie upałów. Nie próbuj namawiać psa do jedzenia tłustych potraw, jeśli opuścił część porcji, ale generalnie zachowuje się normalnie.
Podawaj karmę w chłodnym i cichym miejscu. Nie pozostawiaj mokrej karmy w misce przez dłuższy czas.
Trudności w oddychaniu, osłabienie, utrata koordynacji lub inne niepokojące zmiany wymagają natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii.
Nie oczekuj, że pies po prostu odpocznie i wszystko minie.
Potrzebuję trochę odpoczynku po jedzeniu
Nie wykonuj żadnego aktywnego przeciągania, biegania ani skakania bezpośrednio po rzucie kulą.
Daj ogonowi czas na spokojny odpoczynek.
Wygodnym schematem jest spacer, krótka przerwa, a następnie jedzenie. Można też zjeść wcześniej, zachowując odpowiednią przerwę przed aktywnością.
Dokładny harmonogram zależy od wieku, stanu zdrowia i nawyków psa.
Zazwyczaj wygodniej jest podzielić dzienną dawkę pokarmu na kilka posiłków, niż podawać całą porcję na raz.
Jeśli Twój mops ma problemy trawienne lub inne potrzeby, najlepiej będzie omówić schemat żywienia z lekarzem weterynarii.
Woda musi być dostępna przez cały czas.
Zapewnij psu stabilną i szeroką miskę, z której będzie mógł wygodnie pić, nie zanurzając pyska zbyt głęboko.
Wymieniaj wodę codziennie. Nie dolewaj nowej wody do resztek.
Naczynia również trzeba myć. Na ich ściankach stopniowo pojawia się śliski nalot, nawet jeśli woda wydaje się czysta.
Sprawdzaj poziom wody częściej po spacerze i w upały. Na dłuższe trasy i wycieczki zabierz ze sobą oddzielny zapas wody i miskę podróżną.
Jeśli Twój mops nagle zacznie pić znacznie więcej lub prawie przestanie przychodzić do wody, powiadom lekarza weterynarii.
Jak przechowywać suchą żywność
Granulat najlepiej pozostawić w oryginalnym opakowaniu. Samo opakowanie można umieścić w pojemniku z pokrywką.
Przechowuje nazwę produktu, datę ważności, numer partii i tabelę żywienia.
Po każdym użyciu szczelnie zamknij woreczek. Przechowuj w chłodnym, suchym miejscu, z dala od światła słonecznego, grzejników i pieców.
Nie wysypuj świeżego jedzenia na stare okruszki. Pojemnik należy najpierw opróżnić, umyć i dokładnie wysuszyć.
Nie zostawiaj granulatu w misce przez kilka dni. Ślina, kurz i wilgoć będą stopniowo przedostawać się do miski, nawet jeśli ogon nie zjadł ani kawałka.
Duże opakowanie jest odpowiednie po sprawdzeniu
Duże opakowanie jest często bardziej ekonomiczne pod względem ceny za kilogram. Ale mops zjada małą porcję, więc karma może długo leżeć otwarta.
Na pierwsze spotkanie wybierz bardziej kompaktowy format.
Sprawdź, czy Twój pies chętnie je granulki, czy mu smakuje i jak się czuje po stopniowym przejściu na inną karmę.
Po przetestowaniu diety możesz rozważyć większe opakowanie. Jednocześnie oceń, ile czasu zajmie ogonowi jej zjedzenie i czy masz w domu suche miejsce do przechowywania.
Jeśli karma jest dla Twojego psa nowością, nie kupuj kilku dużych opakowań tylko dlatego, że jest w promocji.
Dobra dieta nie jest widoczna tylko z pustej miski
Mops może z wielkim entuzjazmem zjeść dużą porcję, więc apetyt nie jest jedynym kryterium.
Zwróć uwagę na stabilność wagi, kondycję ciała, aktywność, stan sierści i wypróżnienia.
Wybierz produkt dostosowany do wieku i wielkości psa. Odmierz dzienną porcję, uwzględnij smakołyki i stopniowo przechodź na nową karmę.
Nie zapomnij o wodzie, wygodnej misce i spokoju po posiłku.
I nie panikuj, gdy poprosisz o więcej. Dla mopsa często nie jest to sygnał małej porcji, ale po prostu kolejna próba wynegocjowania bardzo korzystnej ceny.
